Het verhaal van ambassadeur Hanneke

Na het selecteren van ambassadeurs kregen we van Hanneke een mail met haar achtergrond. Met toestemming van Hanneke willen we deze mail met jullie delen


Goedemorgen Jan Nico,

Ik heb de app vanochtend geinstalleerd, dus ik ga aan de slag!

Om jou even mee te nemen naar mijn achtergrond…
Op 17-jarige leeftijd is bij mij type 1 geconstateerd. Dit is inmiddels 20 jaar geleden.
Toentertijd begonnen met de pen therapie. De combinatie onwetendheid, leeftijd en houding zorgde ervoor dat de eerste vier jaren mijn suikers niet onder controle te krijgen waren.
Na deze periode kreeg ik een insulinepomp. Acceptatie was inmiddels ingedaald en door de pomptherapie kreeg ik ook meer grip op mijn diabetes.

Fast forward naar 2016: weer terug naar pen therapie!
Kernwaarden van mij zijn autonomie en de daarbij behorende vrijheid. Mijn diabetesverpleegkundige had mij al een aantal keren gewaarschuwd dat, als ik de pomp wilde behouden ik vaker op controle moest komen. Ik ging 1x per jaar naar de internist voor een volledige check en, indien nodig, ging ik op bezoek bij de diabetesverpleegkundige. Ook dit kwam niet zoveel voor. Ik zag de toegevoegde waarde niet in deze bezoeken. Ik voel mijn lichaam goed aan en ben op de hoogte van ontwikkelingen via de diverse websites. De jaarlijkse check vind ik wel belangrijk, het is goed om te weten hoe het met het verdere lichamelijke gestel is. Hba1c waarden zijn voor mij alleen een bevestiging van iets dat je al weet. Tevens bezoek ik de oogarts eens in de 2 jaar.

De opgelegde verplichtingen die er sinds 1 januari 2017 t.o.v. pomptherapie zijn hebben er voor gezorgd dat ik terug wilde naar pen therapie. Uiteindelijk bepaal ik nog altijd zelf wanneer ik het zinvol vind om naar het ziekenhuis te gaan wat betreft de diabetes. Als mij iets opgelegd wordt, dan gaan bij mij de spreekwoordelijke haren recht omhoog staan. Synchroom aan deze periode was mijn depressie. De pentherapie verliep redelijk. Echter de combinatie van deze twee, versterkten beide enorm. Depressie werd vele malen erger en de suikers hoger. Tja, wat is er eerst? De kip of het ei?
Afgelopen januari heb ik een koolhydraatarm dieet gevolgd. De suikers waren in deze periode perfect! Waarden die ik tijdens de pomptherapie niet eens behaald heb, dus mijn keuze om terug te gaan naar de pen was hiermee bevestigd.

In tegenstelling tot de depressie; deze werd nog vele malen erger. Overigens ervoer ik altijd een soort van lichte depressie. Ik was altijd in strijd met mezelf. Hierin lag nog wat zgn soul searching te doen….

Sinds 3 weken heb ik de antwoorden gevonden waar ik al zo lang om zocht, de oorzaak van mijn chronische depressie.
De verlichting die ik sindsdien ervaar is niet te omschrijven.

Mijn gezondheid heeft door deze voorgeschiedenis behoorlijk het onderdelf moeten spitten. De afgelopen weken ben ik mij heel bewust geworden van mijn fysieke gestel en dat ik hier aan wil werken, mij weer gezond wil voelen.

Ik vind het echt geweldig dat ik ambassadeur mag zijn van deze dienst, die jullie verschaffen.
Het past precies in de fase van mijn leven waarin ik mij nu bevind.

Dank je wel, Jan Nico.

Ik verheug me op de komende tijd, de ontwikkelingen, de veranderingen. Maar bovenal: een lichaam waarin ik mij weer prettig voel!

Groet,
Hanneke