Hij rent gewoon mee

01-05-2016

Rennen. Mijn ene been voor het andere. De muziek gaat harder en ik concentreer mij op het ritme. Mijn benen doen het werk. Ik ga harder, harder. Een stemmetje klinkt door mijn hoofd. Ik wil de stem niet horen en ik ren door.

De stem rent mee en ik sla op de vucht.

Mijn tempo verhoogt, ik hoor alleen de muziek. Mijn gedachten laat ik achter. Ze kunnen mij niet bijhouden en liggen uitgeput op straat. Het zijn alleen mijn benen en de muziek, ze zijn in trance.

Met een leeg hoofd ga ik door. Leeg, op 1 stemmetje na. Het wordt harder en maakt me bang. Ik ren ervan weg en het vervaagd. Het houdt me niet meer bij. Een plotselinge paniek komt in me op. Mijn ogen worden groot, maar mijn benen gaan door. Mijn hart gaat sneller kloppen. Dan prikt de stem door mijn trance heen en neemt in 1 klap mijn energie weg. Een leeg lichaam blijft achter. Ik stop. Ik kan niet meer.

Het stemmetje had gelijk.

‘Bloedsuiker’, riep het, maar ik wilde het niet horen. ‘Bloedsuiker’, maar ik ging net zo lekker ‘Bloedsuiker’, laat me gewoon.

rennen

Reacties

Schrijf een reactie

Je reactie