Puzzelen is niet zo mijn ding

26-06-2016

puzzelIk ben eigenlijk helemaal niet zo’n puzzel fan maar wanneer alle puzzelstukjes op z’n plaats vallen dan zie je mij met een brede lach. Alles begint nu vorm te krijgen betreffende het bouwen van de software en het bouwen van de organisatie rond mHealth 24/7. In mijn vorige blog had ik het over wielrennen en met de finish van de eerste etappe in zicht heb ik het idee dat mijn banden weer vol lucht zitten.

Eerder werd ik benaderd door de Rabobank Zuid Oost (Friesland) met de mededeling dat ze graag een donatie wilden doen vanuit het stimuleringsfonds. Ik mocht daarom mijn verhaal doen in het statige gebouw van de Rabobank in Heerenveen. Op de bovenste verdieping van het gebouw werd ik naar de directiekamer gebracht waar een zestal mensen aan een grote tafel zaten die graag wilden horen waarom ik gestimuleerd moest worden. Ik denk dat jullie ondertussen wel weten dat ik niet door veel geld te stimuleren ben maar vooral door idealen. Op die wijze heb ik ook mijn verhaal verteld aan de mensen die aan de andere zijde van de tafel zaten. In de mail die ik kreeg ter voorbereiding stond dat ik tien minuten spreektijd zou krijgen en dat ik daarna nog een aantal pittige vragen zou kunnen verwachten. Mensen die mij wat beter kennen weten dat ik niet snel te stoppen ben wanneer ik over onze dienst spreek, dus de tien minuten werden bijna twintig en de pittige vragen vielen mee. Er werd vooral waardering uitgesproken over het initiatief en de pittige vragen waren vooral vanuit nieuwsgierigheid naar wat de volgende stappen zullen gaan zijn. Vlak voordat ik opstond plaatste ik nog een laatste sprint zodat het verhaal nog lang zo blijven hangen. Het resultaat van mijn presentatie kreeg ik afgelopen dinsdag 21 juni.

Die dinsdag 21 juni begon voor mij al goed. Het zonnetje scheen en ik had een afspraak op het terras in de zon om nog een aantal zaken door te nemen. Tijdens de koffie op dat zelfde terras zaten mijn gedachten vooral bij de afspraak met de Friesland Zorgverzekeraar welke ik later op de dag zou hebben. Mijn gesprekspartner was Bert vd Hoek, hij is voorzitter van de Raad van Bestuur. Ik had Bert een poosje terug in een artikel van een blad zien staan, hij was net bij de Friesland begonnen als directeur en hij vertelde dat hij erg voor zelfzorg en zorg op afstand was. Toen ik het artikel las wist ik meteen dat ik een afspraak met hem wilde om onze dienst uit te leggen. Tegelijkertijd flitste er ook meteen door mijn hoofd dat ik altijd onafhankelijk wilde blijven. Na een paar mails heen en weer stond de afspraak gepland op deze dinsdag. Dus ik zat fietsendaar, op het terras, nog te puzzelen, waar ik al niet zo’n fan van ben, over de insteek van het gesprek later die dag. Al snel besloot ik dat ik met onze filosofie wilde beginnen en vanuit daar naar het centraal zetten van de patiënt moest gaan. Dit is ook het belangrijkste van onze dienst dus dicht bij jezelf blijven was mijn idee. Precies om één uur liep ik het pand van de Friesland in Leeuwarden binnen. De vriendelijke dame aan de balie vertelde me dat ik zo opgehaald zou worden door de assistente van de heer vd Hoek. Na een paar minuten stond ik inderdaad in de lift op weg naar opnieuw een directie kamer. Na dik een uur liep ik terug naar dezelfde lift en toen ik in de auto op weg naar huis zat ging het gesprek nog door mijn hoofd. Een aardige man die Bert vd Hoek, maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het verhaal over onze dienst was aangeslagen en mijn gesprekspartner was erg enthousiast. Zoals ook al te lezen was in het artikel over Bert was het inderdaad zo dat de Friesland vooral inzet op zelfzorg, zorg op afstand en preventie. Het besef dat je chronisch zieke patiënten niet aan hun lot mag overlaten was doorgedrongen tot de hoogste verdieping van het gebouw van de Friesland. Het ging zelfs zo ver dat Bert mij vroeg hoe ik ervoor ga zorgen dat er geen gekke dingen met de data van onze dienst gaat gebeuren. Deze vraag stelde me vooral gerust en ik vertelde hem dat we een aparte stichting gaan oprichten die waakt over de data welke straks door jullie wordt geregistreerd. Natuurlijk kreeg ik bij het verlaten van het pand geen zak geld mee maar wel hebben we afgesproken dat we samen, mHealth 24/7 en de Friesland, zorggroepen gaan benaderen om onze dienst te introduceren. Eerst om een grotere testgroep toe te laten en wanneer dit een succes is, gaan we in gesprek over de bekostiging. Dit was de stap waar we altijd naar toe hebben gewerkt. Geen geld van een Zorgverzekeraar krijgen omdat ze geïnteresseerd zijn in de data die wij hebben maar omdat we een goede dienst hebben die we beschikbaar stellen aan patiënten. De patiënt omarmen en centraal zetten door middel van eerlijkheid en transparantie is de enige weg voor mij tot succes. Blij was ik dat mijn gesprekspartner bij de Friesland het helemaal met mij eens was dus ik reed weer even met de wind in de rug.

Tijdens de rit terug werd ik gebeld door de Rabobank met de mededeling dat er was besloten dat ik een donatie kreeg uit het stimuleringsfonds. Het stimuleringsfonds kent mHealth 24/7 een bedrag van 15 duizend Euro toe waarmee ik huisvesting mag gaan regelen. Een eigen plek vanuit waar we de dienst verder kunnen ontwikkelen en perfectioneren, een warm gevoel ging er door me heen.

Waardering daar ging en gaat het me om, niet voor mij maar voor de grote groep mensen die in de hoek zitten waar de klappen vallen. Mijn dinsdag was goed, heel goed en ik weet zeker dat deze dinsdag er voor gaat zorgen dat mHealth 24/7 iets kan doen voor deze groep.

Groet en een prettige voortzetting van de dag,

Jan Nico