De Zomerkamp kramp!

21-08-2016

gympiNog een weekje en dan zit mijn vakantie er al weer op helaas. Het was me de vakantie wel dit jaar, bijna niet thuis geweest. De eerste week vakantie was om bij te komen van de stress op school. Even alle gezichten van mijn leraren vergeten en de lessen van het afgelopen jaar wegstoppen. Het was best een lastig jaar. Mijn doorlopende abonnement op type 1 diabetes speelde vaak op in mijn nieuwe klas. Brugpieper zijn hakt er in moet je weten. Ik ging dus voor het eerste jaar naar de Havo en tot mijn schrik kreeg ik ineens huiswerk. Ja heel raar, zit je de hele dag al op school en dan geven ze je de opdracht om thuis ook nog je boeken open te doen. Zoiets van, mocht je je echt vervelen dan weten wij nog wel iets. Bladzijden vol heb ik in mijn hoofd moeten stappen en of dat nog niet genoeg was waren er ook nog docenten op school waar je moest laten zien dat je het nog onthouden had ook. Om het niet te overdrijven sloot ik het jaar af met gemiddeld een zeven. Niet slecht voor iemand met een abonnement waar je maar niet vanaf komt. Zoals ik dus zei was het eerste weekje relaxen maar daarna begon de pret: Zomerkamp.

Mijn broertje zit op turnen en vanuit de gymnastiekbond wordt er in Beekbergen elk jaar een kamp georganiseerd. Niet dat ik zo lenig ben maar ik wilde ook wel eens een weekje weg bij mijn ouders. Jammer dat mijn broertje dan ook weer zo nodig naar het kamp moest maar goed ik zou proberen hem te ontlopen daar. Mijn vader en moeder brachten ons op zondag naar het terrein waar het de komende week zou moeten gebeuren. Daar aangekomen werd ik toch wel even wat zenuwachtig en sloeg de kramp al een beetje toe. Het wemelde hier van de kinderen, ik wist niet dat gym tegenwoordig zo populair was. Eerst dacht ik nog dat Epke hier rond zou moeten lopen maar na een uurtje kwam ik er achter dat hij al vertrokken was naar Rio. Door mijn ouders uit te zwaaien ging ik een mooi weekje vrijheid tegemoet. Deze week ging ik leven in een dorp met kinderen van mijn leeftijd. Misschien kan ik beter nog even uitleggen wat een Zomerkamp dorp precies inhoudt. Een dorp heeft ongeveer 6 tot 8 tenten en in 1 tent slapen maximaal 10 kinderen.

zoka-2015-3Ik sliep in een tent met 6 andere meisjes die uit het hele land vandaan kwamen. De meeste meisjes uit mijn tent spraken met een zachte G en zeiden “ons mams” tegen hun moeder. Heel apart want dat was natuurlijk niet mijn mams maar haar mams. De eerste nacht was meteen raak, volgens mij viel ik pas om 5 uur in de nacht in slaap en werd ik om half 8 al weer wakker. De hele nacht hadden we lopen kletsen en mijn gigantische snoep zak was al voor de helft leeg. Deze ochtend kregen we ontbijt buiten aan grote tafels waar iedereen eigenlijk zonder veel honger aan zat te wachten. Het snoep en de chips hadden er behoorlijk ingehakt en misschien had ik ook beter toch wat insuline moeten bolussen. Toen ik tegen een uur of tien toch maar eens ging meten zat ik op high. Mijn insuline meter was dus niet Zomerkamp proof kwam ik tot de conclusie. Dan toch maar een paar eenheden nemen want ik wilde toch iets langer op het kamp blijven dan alleen de eerste nacht.

Om een uur of 11 in de ochtend begonnen de eerste verschijnselen van kramp te ontstaan en ook werd ik wat duizelig. Heimwee had ik niet dus dat kon het niet zijn. Nog maar eens meten met mijn niet Zomerkamp proofe meter. Getver de meter is toch niet kapot dacht ik toen hij nog steeds 23 aangaf. Met de conclusie dat de meter stuk moest zijn liep ik richting de EHBO want de duizeligheid werd toch wel erger en ik kreeg het ook best warm. De mensen van de EHBO waren best verbaasd dat ik zo hoog zat en verzekereen mij er van dat de meter het prima deed en gaven aan dat het toch wel verstandiger was om wat vaker te meten en toch maar insuline te nemen wanneer ik weer te buiten ging aan mijn snoepzak. Ik mocht wel even gaan liggen op het bed wat ze bij de EHBO hadden. Na 3 en een half uur werd ik weer wakker en voelde me een stuk beter. Waar ik eerst nog terug naar huis wilde liep ik nu weer terug naar mijn dorp. Het kamp was daarna een echt feest, het ging van in de avond het bos in tot aan een bezoek aan het centrum van Apeldoorn. Helaas was het zakgeld wat ik van mijn ouders mee had gekregen onvoldoende om de winkels leeg te kopen dus daar moeten we volgend jaar toch eens stevig over praten wanneer ik weer op kamp ga. Toen we daarna in Italië waren kregen we te horen dat ik naar het kamp van de Bas van der Goor foundation mag. Een kleine week in Limburg heb ik nog voor de boeg. Skiën en snowboarden in de zomer, dit wordt opnieuw kramp verwacht ik. Kijken of ik “ons mams en ons paps” over kan halen om me flink te sponsoren zodat ik nu eens flink kan shoppen!

 

Groet Britt.